21-08-2010 | Zwart-Wit - WDZ | 3-0
We wisten het al lang; speel geen wedstrijd in augustus want je krijgt toch niet voldoende mensen bij mekaar! Zo gebeurde het dat onze eigenlijk eerste wedstrijd al moest worden afgeblazen vanwege een tekort aan mensen bij zowel de tegenstander als bij ons. Voor de wedstrijd tegen WDZ stond de teller op woensdag nog op 11; helaas op donderdag nog maar op 8. Gelukkig waren Ralph Schijen, Ralph en Rick Kempener en Jordy van Houtem bereid ons te helpen. Over de wedstrijd zelf kan heel weinig verteld worden daar de temperatuur wel erg hoog was en de tegenstander van wel erg mager gehalte. Er kwam echter in de tweede helft een kentering toen hun keeper uitviel en wij onze beste man, At Starmans afstonden. Wij kwamen niet meer tot enig zinnig aanvallend voetbal, wat in de eerste helft wel nog lukte met goals van René Bonten en Jo Janssen. At was de leider van hun achterhoede die nu vaak goed opgesteld stonden, echter hun aanval was zo miserabel dat Joost Kohl de hele tweede helft de schaduw van een boom heeft opgezocht. Perry vroeg zelfs om zelf eens op goal te schieten of eens een bal door te laten. Dat ging Joost echter te ver. Met toch nog een goede aanval over links werkte Jo Janssen een goede voorzet van Süren in de touwen en werd de eindstand van 3-0 bereikt. verslag: Jo Janssen
29-05-2010 | RKMVC - Zwart-Wit | 3-3
Kopje! Terwijl Sieneke maar met de tekst "shalalie shalala" in haar kop blijft zitten en 4 veteranen kopbangend (met ietsjes minder haar weliswaar) op het Pinkpopterrein hangen, stonden wij met slechts 11 spelers en vol kopzorgen klaar om te vetrekken naar Mechelen. Het strijdplan dat wij in onze kop hadden leek evenwel te gaan functioneren totdat doelman Boosten zich verkeek op een hoge voorzet en naderhand maar bleef zeggen "ik kreeg de bal op mijn kopje en hoeee dat doet pijn". Gelukkig hield Noel Bergmann zijn hoofd koel en nam ons eerste kwartier op sleeptouw. Na een eerste turbulent kwartier was om onverklaarbare wijze zijn accu leeg en hapte hij naar lucht. Ook tijdens de rust ging Noel gretig in de opmerkingen die daarover werden gemaakt. Hij hapte dus opnieuw. Wij gingen trouwens rusten met een 3-2 voorsprong. Na de thee domineerde Zwart-Wit en was het wachten op de treffer die wedstrijd ongetwijfeld beslist zou hebben. Deze kwam er echter niet. Diverse kansen werden om zeep geholpen en zo hielpen wij RKMVC weer in het zadel. Er was trouwens een opmerkelijk voorval. De scheidsrechter staakte tijdelijk de wedstrijd omdat hij moest poepen. Toen hij na terugkomst RKMVC wel heel gemakkelijk een vrije trap gaf en zij hieruit de uiteindelijke gelijkmaker produceerden waren er dan ook spelers die zeiden "kwam hij maar aan d’r sjiet". Dit was natuurlijk een grappige woordspeling. De leiding was echter gewoon goed. De scheidsrechter durfde het zelfs aan om een MVC speler aan het eind van de wedstrijd uit het veld te sturen toen deze zijn kop verloor en een schandalige overtreding maakte. Hierna had Zwart_Wit nog een ontzettende kopkans, maar de bal ging rakelings langs het vijandelijke doel. Noel was na afloop zo uitgeput dat hij twintig minuten na de rest in kantine aankwam. Wat er in die tijd gebeurd is blijft ongewis, maar hij was wel nog zo bij de hand om dobbelspel te winnen. Zo kwam er een eind aan een voor de Zwart-Wit veteranen goed verlopen seizoenshelft. Dit was trouwens zoals afgesproken mijn laatste veteranenverslag. Ik ga de pen en het inktpotje overdragen aan een andere reporter. Wie dit zal worden is nog onbekend, maar onze selectie herbergt genoeg schrijftalent. Ik hoop dat mijn pennenvruchten in de smaak vielen. Uit de vele reacties die ik kreeg maak ik evenwel op dat dit het geval was. Doelpunten: Rene Bonten, Shiryan 2x verslag: Rene Bonten
22-05-2010 | SCKR - Zwart-Wit | 0-2
Hoogtestage! Terwijl het Nederlands elftal te Seefeld (Oostenrijk) zuurstof tankt om tijdens het WK te Zuid-Afrika te kunnen vlammen, kan ik van Marwijk en Cs nu al vertellen dat de locatie fout gekozen is. Dit had namelijk Trintelen (Nederland) moeten zijn. Waarom? Ongrijpbaar waren onze spitsen vandaag in de wedstrijd tegen SportClub Klimmen Ransdaal (SCKR). Waar zie je dit trouwens vandaag de dag nog. De naam van je rivaal (in dit geval Klimmen) in de clubnaam? Ik zie het nog niet gebeuren dat de clubnaam SCKM (SportClub Kerkrade Maastricht) of SCAR (SportClub Amsterdam Rotterdam) zal ontstaan. Ook ben ik sceptisch tegenover de naam SCEB (SportClub Eys Bocholtz). Veel fans zouden dan zuurstof genoeg hebben om urenlang hiertegen te knokken. Terug naar onze ongrijpbare spitsen. De tweede helft stonden bij ons in de punt namelijk Ralf Schijen en Marco Meijs uit het hooggelegen Trintelen. Onder subtropische omstandigheden pingelden ze dat het een lieve lust was zonder naar adem te hoeven happen. Enig minpuntje was dat je het pingelen ook kunt overdrijven en af en toe mag overspelen. In het kleedlokaal verzuchtten de medespelers dan ook puffend. "Kon ik ook maar zo voetballen, overdrijven lukt wel!" Dus van Marwijk: mocht Huntelaar hoogtevrees krijgen, snel naar Trintelen. Daar loopt immers de Nederlandse MESSI eeehhh Meijssie! Doelpunten: Twee keer van hoog niveau: Marco Meijs verslag: Rene Bonten
15-05-2010 | SC Jekerdal - Zwart-Wit | 5-5
Limburgs kwartiertje! Op het kermisterrein werd nog eens door de chauffeurs van de verschillende auto’s koortsachtig overleg gepleegd hoe nu het beste naar Jekerdal te rijden. Rijden we via Margraten, waar de weg nog langer openligt dan te Eys, of toch maar rechtstreeks via de autobaan. Besloten werd toch via industrieterrein aan de Fremme te Margraten te gaan. Toch presteerden twee oudgedienden, Jan Conraads en Jo Janssen, het om vijftien minuten na de rest in Jekerdal te arriveren. "Jo wist de weg" zei Jan. "We zijn via Ikkelder Maastricht binnengereden". Het gerucht gaat dat Jo telkens als hij op stap gaat via Ikkelder reist. Zijn geboortedorp Ikkelder weet hij te vinden en vanuit een vertrouwde omgeving is het prettiger reizen. Zonder Ikkelder is Jo stuurloos. Hierna werd met name door Wim Janssen de ene na de andere Ikkeldergrap gemaakt. De veteranen van het Maastrichtse Jekerdal deden het voor aanvang van de wedstrijd ook rustig aan. De ene na de andere veteraan kwam te laat. Ze trokken het lekker laaaaank. Of deze laatkomers ook via Ikkelder reisden is onbekend. De Nederlandse popgroep "de Dijk" zong ooit: "als het golft dan golft het goed" en dat was dan ook wat deze wedstrijd aan de oever van de Jeker permanent deed. Op en neer golven! Kijk maar eens naar het volgende scoreverloop: 0-1, 0-2, 1-2, 2-2, 3-2, 3-3 rust 4-3, 4-4, 5-4, 5-5 eindstand. Het was door dit alles wel een voor het publiek amusante en sportieve wedstrijd waarin van alles en nog wat te beleven viel. Te Eys was wedstrijd maanden geleden ook al in een niet Italiaanse uitslag geëindigd, namelijk 6-5 voor Zwart-Wit. "We zijn dus door" concludeerde Boosten nuchter. Na afloop van de wedstrijd bleek er in het Zwart-Wit kleedlokaal een paar voetbalschoenen achtergelaten te zijn. "t zunt twiee linkse sjoon" werd er geroepen. In koor riepen de in de kantine achtergebleven Zwart-Witters die heerlijk zaten te genieten van het in het glas op en neer golvend pilsje: "dan motte ze van der Jo ziee", mer woa is dea? Juist ja, noa Ikkelder! Doelpuntenmakers: Shiryan, Jo Janssen, Rene Bonten, Ralf Schijen (2) verslag: Rene Bonten
08-05-2010 | Zwart-Wit - RKMVC | 4-2
Op grond van het betere spel boekte de thuisclub een terecht overwinning. Toch stond er met nog 5 minuten op de klok een achterstand van 1-2 op het scorebord.
Gedurende de hele wedstrijd had Zwart-Wit het meeste balbezit en combineerde aardig, maar vergat alleen te scoren. De gasten bleven gevaarlijk loeren op de counter met hun 2 snelle spitsen. En dat leverde na 25 minuten voor RKMVC een 0-1 voorsprong op. Echter 5 minuten later scoorde Ralf Schijen fraai de gelijkmaker: 1-1. Toch kwamen de gasten vlak voor de pauze opnieuw op identieke wijze op voorsprong: 1-2. Na de thee hetzelfde spelbeeld. Pas vlak voor tijd kon Peter Gulpen vanaf de 11 meter na een handsbal voor de gelijkmaker zorgen: 2-2. En in de laatste 3 minuten scoorde Jo Janssen zelfs nog 2 keer en kreeg de ploeg die er de meeste aanspraak op kan maken de 3 punten.
verslag: Wiel Odekerken
24-04-2010 | Zwart-Wit - Miranda | 2-2 Gelijk? Op vrijwel elke beslissing van de scheidsrechter hadden de gasten commentaar en trachtte men verbaal gelijk te halen. Het kwam zelfs zover dat deze bij een 1-0 voorsprong voor Zwart-Wit de bal bij een loepzuivere strafschop niet op de thuisstip durfde te leggen. Zo zie je maar weer dat het permanent aanvechten van beslissingen ook wel eens in je voordeel kan werken. Irritant is dit overigens wel en misschien zelfs oneerlijk. Zeker als gasten dan ook nog eens uit al dan niet buitenspelpositie scoren en op voorsprong komen. Gelukkig zegevierde het recht en wist Zwart-Wit op de valreep op gelijke hoogte te komen. Doelpunten Zwart-Wit: Fred Peeters en Peter Gulpen. verslag: Rene Bonten
17-04-2010 | Zwart-Wit - SV Morschenich | 2-1 Krawallen Daar waar vanuit Sittard wel een LINSSENvlaai richting Maastricht zal gaan deed Zwart-Wit het op eigen kracht. Er werd met 2-1 gewonnen van SV Morschenich uit Duitsland. Voordat het zover was waren er achter de schermen echter zware gevechten. Het Zwart-Wit bestuur had koortsachtig overleg of de wedstrijd wel door mocht gaan en/ of men zoals de KNVB rondom de Nederlandse bekerfinale laf besloot over moest gaan tot een thuis-en uitwedstrijd zonder publiek. Wat was namelijk het geval? Geheel onverwachts was er een supportersbus behangen met Duitse vlaggen en in het Zwart-rood-goud gestoken supporters op het Zwart-Wit complex neergestreken. Zelfs een Duitse herdershond droeg een vlag met Adler. Daar kwam nog bij dat de Duitse supporters grote flessen bier dronken. Gelukkig gaf het bestuur groen licht en bleven de gevreesde “Krawallen” uit. Integendeel, het werd een zeer sportieve wedstrijd onder kundige leiding van de neutrale scheidsrechter Martijn Odekerken. De veteranen speelden totaalvoetbal en de Duitsers voetbalden totaal niet. Totaalvoetbal is een speelstijl in het voetbal, waarbij de spelers voortdurend van positie wisselen: verdedigers duiken op in de aanval, aanvallers verrichten verdedigende taken, terwijl zelfs de doelverdediger niet schroomt een voetballende actie te maken. Het idee is dat er met totaalvoetbal verwarring bij de tegenstander ontstaat, omdat de tegenstander geen vaste mandekking kan toepassen. Morschenich beperkte zich tot lange halen, snel thuisspel. Ze hoopten op een bevlieging van hun aalvlugge en ontzettend behendige nummer 11. Deze linksbuiten kon echt goed voetballen en slalomde razendsnel tussen de linies door maar vond tot ontzetting van de felle aanhang telkens de uitblinkende doelman Perry Boosten op zijn pad. Op soms miraculeuze wijze stompte of trapte hij de bal richting Ijslandse aswolk. Zwart-Wit deed dus bijkans alles goed behalve de kansen benutten. Voordat Jo Janssen een mooie aanval doeltreffend afrondde had bijna het gehele Zwart-Wit team al tientallen kansen verprutst. Na de thee brak dit euvel ons nog bijna op. De reeds eerder genoemde Morschenich Robben dook weer eens voor Perry op en liet deze nu wel kansloos. Nu kon de wedstrijd nog kantelen (de Duitse supporters konden trouwens ook kantelen) Zwart-Wit wilde echter niet verliezen en liet de bal rondgaan. Na een dubbele een-twee met Wim Janssen scoorde Joost Kohl en mag hij zich met recht matchwinnaar noemen van deze spannende Kohlenpottderby. verslag: Rene Bonten
10-04-2010 | WDZ - Zwart-Wit | 0-0 Scheisse! De kring op het kermisterrein was bij vertrek zelden zo rond als deze keer. Het leek wel of de veteranen aan teambuilding deden. Ik schrijf bewust leek, want het is niet meer dan roddelen of praten over Messi of de Bundesliga. Nu dus over het feit dat Schalke met 2-0 achterstond. Hoe we dit wisten? Uit openstaande portieken van de vele auto’s schalt een WDR-zender en luisteren we naar de Duitse variant van "Langs de Lijn" of anders is er wel Reinoud Limpens die ons via zijn handy met Internetverbinding op de hoogte brengt. Jo Janssen was te laat en kwam met een flinke vaart de hoek omgelopen. "Kom we springen in de auto’s en laten hem staan" klonk het in koor. Dit doen we uiteraard niet en als Jo de cirkel nog ronder maakt zeggen we: "sjiek daste d’r beij bis". Hoezo huichelen? In het Bocholterzerheidse kleedlokaal blijkt dat Schalke de stand inmiddels gelijk heeft getrokken. Even iets geheel anders. Zwart-Wit ontving de laatste tijd opmerkingen van tegenstanders over het feit dat wanneer Zwart-Wit veteranen uit speelden er op een toilet een "bruine kanjer" werd achtergelaten zonder door te spoelen. Daar waar anderen iets meenemen, een vaantje, een sjaal of een paraplu met clubkleuren, liet een speler klaarblijkelijk iets achter. Je hebt dus de rattenvanger van Hamelen en de uit-schijter van Eys. Maar er is goed nieuws te melden. We zijn hem op het spoor. Door een toeval weliswaar. "Scheisse" klonk het plots uit de mond van iemand terwijl hij het kleedlokaal binnenkwam. Ze hebben de WC-deur afgesloten. WDZ, ik tik bijna WCZ, weet er inmiddels dus ook van en nam voorzorgsmaatregelen. Uit privacyoverwegingen zal ik de naam van deze speler niet noemen. Ik vermeld enkel dat deze toilet REIN loopt, produceert en dan weer OUT loopt. Na de ontmaskering van deze rare trofeeënjager volgt dan de warming-up. Je probeert in de basiself te geraken door uit de buurt van coach Naud Philippens te blijven. Want je weet ook dat deze met tot 4 cijfers achter de komma exacte precisie een wisselschema heeft gemaakt. Als Naud dan eindelijk bij je in de buurt geraakt en zegt: "Bergmann tweede helft, Conraads tweede helft, Jo Janssen tweede helft en Bonten tweede helft", zijn bij de meeste reserves de druiven zuur. Noel, Jo en Rene vinden het bankwarmhouden echt Scheisse, maar Jan Conraads is blij als een kind dat voor ’t eerst zelfstandig op ’t potje poept. Het is namelijk voor ’t eerst dat hij reserve is. Jan vraagt de coach in verband met zijn werkzaamheden namelijk altijd om alleen de eerste helft te mogen spelen. Nu was hij vrij en kon gehele wedstrijd spelen. Jan had echter een slechte voorbereiding en dacht dat wedstrijd te Eys zou plaatsvinden. Jan was dus te laat en Naud is dan onverbiddelijk. Dit dus tot groot genoegen van Jan. Zelden vloog de tijd zo snel voorbij. Jan orakelde 30 minuten lang over windenergie en het nut ervan (goed zichtbaar in het landschap helaas staan op Duits grondgebied immense windmolens). Wetenschappelijke feitjes en andere nutteloze zaken komen voorbij waaien. De discussie tussen Jo en Jan laait op tot orkaankracht. Plots is reservespeler Bergmann verdwenen. Nee, niet weggewaaid! Blijkt deze tijdens het geraas ingevallen te zijn voor de geblesseerde Reinoud Limpens. Wij vermoeden echter een fake blessure, omdat wij hem ervan verdenken dat hij met hoge nood op weg is gegaan naar een inmiddels vrij wc-potje en tijdens de daad het Internet afstruint om de uitslag van Schalke te achterhalen. Eeehh, de wedstrijd dan? WDZ en Zwart-Wit waren in evenwicht. Evenveel kansen, evenveel balbezit, evenveel blessures, evenveel overtredingen, evenveel reddingen, evenveel hands, evenveel wissels, evenveel doelpunten. Volgende week gaan we internationaal. We spelen dan thuis tegen SV Morschenich uit het Ruhrgebied. Deze wedstrijd stond aanvankelijk te Duitsland gepland, maar is dus omgezet in een duel te Eys. Dit is jammer voor de Duitsers, want zo lopen ze gratis "bruinkoolwinning" mis. P.S. 1: Schalke verloor met 4-2. Dit hoorden we nog tijdens wedstrijd van Reinoud. P.S. 2: niet alles in deze bijdrage berust op waarheid. Voor, tijdens en na de wedstrijd is er een diarree aan opmerkingen en anekdotes. De sappigste worden beschreven. De rest kan doorgespoeld worden. verslag: Rene Bonten
27-03-2010 | Zwart-Wit - RKVVM | 0-5 Ze krijgen voetballes! Ze krijgen voetballes! We hadden nooit gedacht dat dit op ons nog eens van toepassing zou zijn. Toch was het afgelopen zaterdag een feit. Niets bakten we ervan. Als elf Fantomen liepen we over het veld. Onzichtbaar. Wat een drama! Van alle kanten liep RKVVM over ons heen met snel en dodelijk precies combinatievoetbal. We kregen maar geen vat op hun spel. Kort samengevat: verslag: Rene Bonten
13-03-2010 | Reijmerstokse Boys - Zwart-Wit | 1-1 Woe woar d’r KAMAU? Met een selectie van maar liefst 17 spelers togen de Zwart-Wit veteranen vanaf het kermisterrein richting Reijmerstock. Je weet dan al bij voorbaat dat je moet wisselen en dat is zelden bevorderlijk voor het spel. Bovendien was het ijskoud en kregen de niet of nauwelijks getrainde veteranenspieren geen kans zich op te warmen. Jan Hendriks probeert dit wel met gel uit een tube die voormalige DDR sporters veel roem bracht. In het kleedlokaal krioelden de Zwart-Witters door elkaar heen en gaan als mieren in een hoop op zoek naar een trui en broek. XXL en zelden een S-je gaan van hand naar hand. Nog hebben we (zoals altijd) een grote mond en gaan de sterke verhalen rond. Jan Hendriks is zichtbaar nerveus omdat hij voor het eerst in zijn leven tegen zijn broer Jos moet voetballen. Hij spurt naar het toilet om zijn blaas te ledigen, maar komt even snel weer kokhalzend terug. Wim Janssen kan het niet laten en gaat poolshoogte nemen. G….tttverderrie horen we hem roepen, wat is hier aan de hand. Blijkt er een drol uit vervlogen tijd en wat al niet meer te liggen. Dan weet je al dat je het moeilijk gaat krijgen en het een schijtwedstrijd zal worden. Snel is dan ook weer iedereen uit het kleedlokaal en gaat men zich opmaken voor de warming-up. Deze bestaat in dit geval uit het dichten van grote gaten in het speelveld. Want het was een verschrikkelijk knollenveld waarop goed voetbal onmogelijk bleek. Je zou haast blij zijn reserve te zijn. Aan de zijkant is het dan ook een dolle boel en plots komt Wim Janssen in de dug-out zitten. “hoeste dig nit werm te loope Wim?”Neeh, ig ril mig werm” is Wim’s gevatte antwoord op de ijzige koude. Is d’r nog inge dea wilt stoppe um mieeh aandach aan zie gezin te geave woar de volgende logische vroag”” verwijzend naar de afvalpolonaise bij politici en volgens weer een ander “zit der ginge KAMAU i”. Zo gaat het maar door in de dug-out en als zelfs grensrechter Berger zegt” maak d’r kachel aa” is het hek van de dam. Als klap op de vuurpijl liet coach Philippens plots alle reserves een tiental secondes warmlopen. Warm van het vertoonde spel werden we zelden (zowel niet in de eerste als tweede helft). Tegen de jongere, voor elke meter knokkende en fysiek sterke tegenstander was het dan ook moeilijk spelen. Het reeds vermelde speelveld was daarnaast een doorn in het oog van de technisch vaardige Zwart-Witters die niets op hebben met pollen, pratsj en slidings. Reijmerstock kwam na rust dan ook verdiend op voorsprong doordat de bonkige spits goed zijn lichaam erin beukte. Het was alsof Zwart-Wit een achterstand nodig had om even te laten zien dat ze ook konden voetballen. Want een nederlaag tegen Reijmerstock past niet op je voetbal-cv. Reinout Limpens schoot krachtig en hard binnen en bracht beide partijen wederom op gelijke hoogte. Dit kon van het speelveld niet gezegd worden. Een katachtige reflex van doelman Boosten voorkwam in de slotminuut erger. Zo kwam er een eind aan een KAMAULOZE en koude middag. De drol wacht intussen gewillig op de volgende tegenstander. verslag: Rene Bonten
27-02-2010 | Bekkerveld - Zwart-Wit | 3-3 Wat een chique wedstrijd! Zwart-Wit was heer en meester over Bekkerveld en had volgens de statistici 67% balbezit. Op het snelle kunstgrasveld golfde dan ook de ene Zwart-Wit aanval over de andere heen. Het was mooi om te zien hoe Zwart-Wit uit de winterstop kwam. De bal ging vlot van voet naar voet en de kansen regen zich aaneen. Goed keeperswerk van de Bekkerveld goalie voorkwam echter de verdiende Zwart-Wit voorsprong. Bekkerveld was de eerste helft amper voor doelman Boosten verschenen en toch moest deze plots de gang naar het net maken. De tot dan toe onzichtbare spits van Bekkerveld slalomde als Nicolien Sauerbrei door de Zwart-Wit defensie en liet drie verdedigers de hielen zien. Datzelfde herhaalde hij een minuut voor rust nog eens. In totaal maakte de spits van Bekkerveld in een tijdsbestek van drie minuten dus 6 schaarbewegingen en trapten de Zwart-Wit verdedigers daar dus even zo vaak in. Resultaat was een 2-0 voorsprong met rust voor Bekkerveld. Toch raakte Zwart-Wit niet in paniek en toonde na de thee veerkracht. Na weer een aanval over 7 pionnen zette Rene Bonten Jo Janssen vrij voor doel die koel bleef en goed inschoot. Zwart-Wit bleef voetballen en combineren. Noel Bergmann speelde de bal hard en loepzuiver in op Jo Janssen, die vervolgens knap wegdraaide en de uit de rug van de tegenstander weggelopen Rene Bonten vond. Deze tikte binnen. Nu rook Zwart-Wit bloed en ging op jacht naar de voorsprong. De fysiek sterke Reinoud Limpens haalde plots de trekker over. De bal werd licht getoucheerd en zeilde tot ontzetting van de doelman binnen. In no-time was de achterstand omgebogen. Zwart-Wit moest even op adem komen na dit geweldige offensief en hiervan profiteerde Bekkerveld. Een goed ingeschoten bal was Boosten te machtig. Zwart-Wit mazzelde nog even bij een ingeschoten vrije trap. De bal caramboleerde van paal naar paal en rolde vervolgens over de lijn richting cornervlag. Zo kwam er een einde aan een spectaculaire en sportieve wedstrijd. Kortom, deze match was reclame voor het veteranenvoetbal. Een dankbaar applaus van het talrijke publiek was het gevolg. Enig nadeel aan deze strijd op kunstgras waren de in totaal 6 kapotte knieën aan Zwart-Wit kant. Het vieren van een doelpunt op z’n van Hooijdonck’s zal op kunstgras nooit voorkomen. Ook was er nog een komisch voorval te melden. Peter Gulpen wilde uittrappen en werd tijdens de aanloop op brute wijze gevloerd door zijn eigen doelman. Deze wilde dat Peter sneller uittrapte en snelde naar de bal. Beiden raakten verstrengeld in elkaar en keken mekaar verbaasd aan. Het balletje werd slechts licht geraakt en snelde amper een meter vooruit. In beide dug-outs schaterde men het uit van het lachen en men sprong proestend op van het zitplankje. Ooh nee, er was geen plankje. In de dug-out moest men staan. Bij Bekkerveld is er na de aanleg van een viertal dure kunstgrasvelden geen geld meer voor een plankje. Laat dit bij de renovatie van ons complex een leer zijn. Zorg dat er geld over is voor een dug-out-zitplankje! Veteranen laat men niet in de kou staan. verslag: Rene Bonten
20-02-1010 | Zaalvoetbaltoernooi Seizoensopening door deelname aan Vijlentoernooi in de sporthal te Gulpen. De start hadden de deelnemers van ons team op deze zaterdag zich anders voorgesteld. Welgeteld stonden we er met 4 mensen. Noël, At, Jan Conraads en Jo, waarbij optekend moet worden dat At voor dit toernooi extra terug kwam van vakantie. Gelukkig dat de B-jeugd aan het trainen was zodat we Rick Eijkenboom konden vragen als 5de man. Nu nog het probleem van de tenue's want die waren er ook niet. Gelukkig dat onze kersverse voorzitter ons kwam aanmoedigen en zodoende de tenue's nog kon gaan ophalen en Jo Budie bellen of hij toch de gelederen wilde komen versterken. Na de eerste wedstrijd melde Naud zich ook aan het front zodat we even met twee reserves waren; echter van korte duur daar Jan om 15.00 uur moest vertrekken vanwege verplichtingen aan zijn baas. Voor onze inbreng in het toernooi zou je vooraf geen cent hebben gegeven, maar niks is minder waar. De 3 poule-wedstrijden werden alle drie gelijk gespeeld. Tegen Simpelveld kwamen we zelfs 2 keer voor te staan( Simpelveld won het toernooi!). Net in de verliezersgroep beland, speelden we nogmaals gelijk, deze keer tegen Strucht en wonnen van Weltania. Dus zonder te verliezen hebben de deelnemers enorm genoten van dit prima georganiseerde toernooi. Extra dank gaat vooral uit naar de geweldige inzet van Rick Eijkenboom en zeker ook naar de subliem keepende At. Daar was zaterdag echt niet langs te komen. verslag: Jo Janssen |